شیوه های موثر تشویق و تنبیه دانش آموزان و آثار تربیتی آن

تشویق و تنبیه از اجزای جدایی ناپذیر فرآیند تعلیم و تربیت هستند، زیرا عامل مهم شکل گیری شخصیت افراد و تکامل جامعه، تربیت صحیح است. هدف این مطالعه، بررسی نقش تشویق و تنبیه در تعلیم و تربیت دانش آموزان است که طی آن داده ها به روش کتابخانه ای و سندکاوی گردآوری شدند. طبق یافته ها، تشویق مناسب و سنجیده سبب عمق بخشی به یادگیری می شود و تنبیه به دلیل اینکه جنبه بازدارندگی دارد، از انجام کارهای ناپسند در دانش آموزان می کاهد. تشویق کردن تاثیر تربیتی بیشتری دارد و مقدم بر تنبیه است. تشویق به صورت های مستقیم و غیرمستقیم، درونی و بیرونی و مادی و معنوی صورت می گیرد. طرح های تشویقی نه تنها سبب شکوفایی استعدادها و ایجاد انگیزه در دانش آموزان می شوند، بلکه سبب افزایش اعتماد به نفس و عزت نفس، احیای شخصیت، تحریک خلاقیت، انجام کار نیک و جهت دهی به اعمال و کردار نیز می گردند. تشویق و تنبیه در صورتی مفید واقع خواهند شد که متعادل و متناسب با کار انجام شده باشند. جهت حصول نتایج موردنظر در مدارس، آموزش کارگاهی و برگزاری دوره های توجیهی در خصوص نحوه اجرای تشویق و تنبیه برای دست اندرکاران نظام آموزش و پرورش کشور از قبیل معلمان و مدیران ضرورت دارد. همچنین، توصیه می شود تنبیه های مندرج در آیین نامه های انضباطی آموزش و پرورش به روزآوری شوند.

کلیدواژه ها:

اثرگذاری ، پیشرفت تحصیلی ، تشویق و تنبیه ، تعلیم و تربیت ، یادگیری