بررسی رابطه دلبستگی شغلی و خودکارآمدی با نقش میانجی اشتیاق کاری معلمان

هدف اصلی این پژوهش «بررسی رابطه دلبستگی شغلی و خودکارآمدی با نقش میانجی اشتیاق کاری» بود. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ شیوه جمع آوری تحلیل داده ها توصیفی و از نوع همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان زن مدارس ابتدایی اداره آموزش و پرورش شهر قائمشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۱۴۲ نفر بود که از این تعداد ۱۰۳ نفر به عنوان نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه های استاندارد دلبستگی شغلی ادواردز و کلیپاتریک (۱۹۸۴)، خود کارآمدی عمومی شرر و همکاران (۱۹۸۲) و اشتیاق کاری شوفلی و همکاران (۲۰۰۲) بود. تجزیه و تحلیل داده ها از آمار استنباطی آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دلبستگی شغلی و خودکارآمدی با اشتیاق کاری معلمان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. علاوه بر این، متغیر اشتیاق کاری در رابطه بین دلبستگی شغلی و خودکارآمدی معلمان نقش میانجیگری دارد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی شغلی ، خودکارآمدی ، اشتیاق کاری ، معلمان