رابطه راهبردهای تنظیم هیجان و خود تنظیمی تحصیلی با فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان سمنان

چکیده این پژوهش با هدف بررسی رابطه راهبردهای تنظیم هیجان و خود تنظیمی تحصیلی با فرسودگی تحصیلی در دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان سمنان انجام شده است. جامعه آماری مورد مطالعه این پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان سمنان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ که تعداد آنها ۸۹۰۴ نفر تشکیل می دهند. روش نمونه گیری در این پژوهش تصادفی خوشه ای می باشد. حجم نمونه بر مبنای جدول مورگان ۳۶۸ نفر تعیین شده اند. لازم به ذکر است روش مورد استفاده در این پژوهش با استفاده از پرسشنامه استاندارد تنظیم هیجان گراس و جان، پرسشنامه استاندارد خودتنظیمی بوفارد و پرسشنامه استاندارد فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران (۱۹۹۷) انجام شده است. به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSS و آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام) استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان داد، با توجه به اینکه برای متغیرهای پیش بین در سطح احتمال ۰.۰۰۱ معنادار می باشند، سطح معناداری آزمون همبستگی بین متغیرهای پژوهش کوچکتر از مقدار ۰.۰۵ است. در نتیجه رابطه بین متغیرهای پژوهش در سطح اطمینان ۹۵ درصد معنادار است. بحث و تیجه گیری این تحقیق نشان می دهد، که بین خستگی هیجانی بر اساس راهبردهای مثبت تنظیم هیجان، راهبردهای منفی تنظیم هیجان و خود تنظیمی و بدبینی تحصیلی بر اساس راهبردهای مثبت تنظیم هیجان، راهبردهای منفی تنظیم هیجان و خود تنظیمی رابطه مثبت و معنا داری وجود دارد. همچنین بین ناکارآمدی درسی بر اساس راهبردهای مثبت تنظیم هیجان، راهبردهای منفی تنظیم هیجان و خود تنظیمی و فرسودگی تحصیلی بر اساس راهبردهای مثبت تنظیم هیجان، راهبردهای منفی تنظیم هیجان و خود تنظیمی نیز رابطه مثبت و معنا داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای تنظیم هیجان ، خود تنظیمی تحصیلی ، فرسودگی تحصیلی