بررسی شاخص مدیریت اراضی و پتانسیل کمی بادام دیم در ایذه

افزایش بهره وری از آب و نهاده های تولید در تولید محصولات کشاورزی با توجه به محدودیت آب اهمیت روز افزونی یافته است. یکی از راه های افزایش تولید در واحد سطح، شناسایی ظرفیت تولید اراضی و انتخاب کاربری متناسب با این ظرفیت است. هدف این پژوهش، تعیین پتانسیل تولید و ارزیابی تناسب کمی اراضی توسعه باغات دیم در شمال شرق استان خوزستان در محدوده شهرستان ایذه و باغملک برای کشت بادام دیم است. بر اساس سیستم رده بندی آمریکایی، خاک های محدوده مورد مطالعه در دو رده انتی سول و اینسپتی سول رده بندی گردیدند. پتانسیل تولید اراضی و تولید بحرانی محاسبه وکلاس های تناسب کمی اراضی و شاخص سطح مدیریت برای بادام دیم تعیین گردید. ارزیابی تناسب کمی اراضی توسعه باغات برای کشت بادام دیم به روش محدودیت ساده انجام گردید و در نهایت نقشه مربوطه در محیط GIS تهیه شد. براساس نتایج ارزیابی کمی، اراضی محدوده طرح برای کشت و توسعه تیپ بهره وری بادام دیم در سه کلاس تناسب S۲ ، S۳ جمعا به مساحت ۴۹/۲۰۲۳۳ هکتار و ۶۹/۴۰ درصد از کل اراضی و نامناسب N به وسعت ۹۴/۸۸۷۷ هکتار و ۸۵/۱۷ درصد ازکل اراضی منطقه توسعه باغات دیم ایذه طبقه بندی شده اند. محدودکننده ترین خصوصیات برای کشت بادام دیم شیب و خصوصیات آب و هوایی و آهک و عمق خاک است. به منظور تعیین سطح مدیریت در واحدهای اراضی منطقه در هر واحد اراضی شاخص مدیریت محاسبه گردید که نتایج نشان داد سطح مدیریت تقریبا در تمامی واحدهای اراضی برای کشت و کار بادام بالا است و تولید واقعی بادام از تولید پتانسیل زمین فاصله زیادی ندارد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی تناسب اراضی ، بادام دیم ، شاخص مدیریت