تحلیل فقهی حقوقی شرایط قصاص در جنایت عمدی برجنین با تاکید بر آرای فقهای امامیه

یکی از مجازاتهایی که همواره اجرای آن با چالش مواجه است مجازات قصاص می باشد که قانون گذار علائم نوآوریهای که در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ در این خصوص مطرح کرده اما کماکان با موانع وناهنجاریهای مواجه هستیم یکی از این موارد در خصوص جنایت عمدی برجنین می باشد که مطابق تبصره ماده (۶۰۶) قانون مجازات اسلامی بیکدیگر حینی که جنین زنده متولد شود و دارای قابلیت ادامه حیات داشته باشد وجنایت قبل از تولد یا پس از مرگ به نقص دیه منجر شود و نقص او بعد از تولد باقی بماند قصاص ثابت است. مشروط برایکه جنین زنده متولد شود و دارای قابلیت حیات داشته باشد.این تبصره اگر مورد اتفاق فقها نیست با رویکردی مثبت است که قانون گذار به آن اشاره کرده وبرخی فقها جنایت عمدی برجنین را مستوجب قصاص نمیدانند وبرخی با شرایطی قصاص را تبیین میدانند. این تحقیق که توصیفی و تحلیلی می باشد با روش نظری وکتابخانه ای ضمن تحلیل آرای فقها به این سوال پاسخ می دهد که آیا امکان اعمال قصاص در جنایت عمدی برجنین وجود دارد یا خیر؟ نتایج تحقیق بیان می کند که بر اساس شرایط تبصره ماده(۳۰۶) که مبتنی بر دیدگاه آرای فقهی است مطرح کرده اند. شرط قصاص در مورد جنینی که روح در آن دمیده شده است یقین به حیات جنین بعد از تولد می باشد.بنابراین وجود شرایط اصلی جنایت مثل قصد جنایت و کشتن جنین احراز قابلیت ادامه حیات سالم و در غیر این صورت ساقط و تبدیل به دیه می شود.بنابراین چنانچه جنین دارای قابلیت تولد و ادامه حیات باشد مستوجب قصاص است که همین دیدگاه مورد تاکید فقهای معاصر می باشد.

کلیدواژه ها:

جنایت برجنین ، قصاص ، تبصره ماده۳۰۶ ، آرای فقها