بررسی اثرسموم کشاورزی، آفت کش ها و تغذیه در ناباروری و ناتوانی جنسی

ناباروری ایدیوپاتیک ۴۴ درصد از موارد ناباروری مردان را تشکیل می دهد و بر اساس تحقیقات صورت گرفته کاهش باروری مردان در دهه های اخیر تنها با عوامل شناختی مانند علل ژنتیکی، سبک زندگی نادرست، محیط زندگی چاقی، اضافه وزن و به ویژه مواد غذایی نامطلوب مرتبط باشد. افزایش مواجهه انسان با مواد شیمیایی مصنوعی ناشی از سبک زندگی مدرن به بروز اختلالات در سیستم تولیدمثل و دستگاه هورمونی منجر شده است. اگرچه تاکنون حدود ۸۰ هزار ماده شیمیایی در ایالات متحده ثبت شده و سالانه ۲ هزار ماده جدید معرفی می گردد، بسیاری دیگر سمی و مضر می گردد. این مواد جدید شامل نوع شناخته شده از جمله فتالات ها، هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای، آمین های آروماتیک و سایر آلاینده های اسپرماتوژنیک و اختلال در اسپرماتوژنز در برخی کشورها می باشند. C مطالعات نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض آفتکش ها در محیط های شغلی با مکانیسم های مختلفی، به کیفیت و عملکرد سیستم تولیدمثل مردان آسیب می زند. این اثرات شامل کاهش تعداد، تحرک و مورفولوژی اسپرم، مهار اسپرم، آسیب به DNA اسپرم و ایجاد تغییرات غیرطبیعی در هورمون های جنسی مانند تستوسترون LH/FSH، کاهش فعالیت آنزیم های انتی اکسیدانی در بیضه، و مهار فرآیند استروئیدوژنز می شوند. مواد شیمیایی مثل DDT نیز اثرات استروژنی دارند و می توانند تولیدمثل مردان را مختل کند. برای درک بهتر تاثیرات، مطالعات بلندمدت و جامع با نظر گرفتن عوامل محیطی، اجتماعی و تغذیه ای توصیه می شود. تعیین نقش سموم محیطی در ناباروری ایدیوپاتیک همچنان چالش برانگیز بوده و تعیین دقیق مقدار و محل اثرها غیر قابل اجتناب است. پیشرفت روزافزون علم و تکنولوژی مدرن در هاله ای از ابهام است، اما تحقیقات مستمر به منظور کاهش مواجهات محیطی مهم تر از جمله آفتکش ها و علفکش ها مانند DDT و سموم ارگانوفسفاته، ترکیبات مختل کننده غدد درون ریز مانند فتالات ها و BPA، گاز و نفت، تشعشعات غیریونیزه، آلودگی هوا و صدا، و عوامل سبک زندگی همچون تغذیه، چاقی، کافئین، الکل، مواد مخدر و داروهای رایج میپردازد.

کلیدواژه ها:

ناباروری ایدیوپاتیک ، تغذیه نامطلوب ، مواد مصنوعی ، آفتکش ها ، استرهای ارگانوفسفات