انسجام اجتماعی و عوامل موثر بر آن در بین جوانان شهر اهواز

انسجام به عنوان یکی از عوامل مهم تاثیرگذار بر توسعه اجتماعی جوامع، فرآیندی از ادغام فرد در جمع است که با کنش های اظهاری و اخلاقی شکل می گیرد. طی شکل گیری این مولفه، عوامل اجتماعی و فرهنگی بسیاری همچون دینداری، هویت قومی، احساس محرومیت نسبی و ... تاثیرگذارند. هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل موثر بر انسجام اجتماعی جوانان شهر اهواز بوده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی –پیمایشی است. جامعه آماری، جوانان زن و مرد ۱۸ تا ۲۹ ساله ی شهر اهواز در سال ۱۴۰۲ با جمعیت ۱۲۴۵۲۳۷نفر است؛ حجم نمونه طبق جدول مورگان ۳۸۴ نفر بوده است که به شیوه نمونه گیری خوشه ای سه مرحله ای توزیع شده است؛ ابزارگردآوری اطلاعات پرسشنامه های انسجام اجتماعی فلنسبرگ(۲۰۰۶) با۲۲ گویه، دینداری گلاک و استارک(۱۹۶۵) با ۲۹گویه، محرومیت نسبی لهسائی زاده(۱۳۹۱) با ۶گویه و هویت قومی حاجیانی( ۱۳۸۸) با ۱۵ گویه بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها در بخش توصیفی بیانگر آن است که شهروندان از سطح متوسط انسجام اجتماعی، هویت قومی و احساس محرومیت نسبی و سطح بالای دینداری برخوردار بوده اند. یافته های استنباطی نیز بیانگر تایید فرضیات تاثیر دینداری و هومیت قومی بر انسجام اجتماعی و رد فرضیه تاثیر احساس محرومیت نسبی بر انسجام اجتماعی بوده است. با تقویت دینداری و هویت قومی و تضعیف احساس محرومیت نسبی در جامعه مورد بررسی با ویژگی خاص تکثر قومی و فرهنگی می توان به تقویت انسجام اجتماعی و پیرو آن انسجام ملی پرداخت.

کلیدواژه ها:

انسجام اجتماعی ، دینداری ، هویت قومی ، احساس محرومیت نسبی ، شهر اهواز