اثر خوراکی سطوح مختلف کیتوزان بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه و شاخص های ایمنی- بیوشیمیایی سرم خون فیل ماهی (Huso huso) انگشت قد

تحقیق حاضر به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف کیتوزان به عنوان یک مکمل غذایی محرک رشد و ایمنی بر عملکرد رشد، ترکیب لاشه و برخی شاخص های خونی و سرم شناسی بچه فیلماهی پرورشی (Huso huso) طراحی و اجرا گردید. تعداد ۱۲۶۰ عدد بچه فیل ماهی (۰۷/۰±۸۷/۲ گرم) در ۱۸ مخزن فایبر گلاس ۲۰۰۰ لیتری (۷۰ عدد ماهی در هر مخزن) با شش جیره آزمایشی شامل جیره شاهد (فاقد کیتوزان، T۱)، کیتوزان با مقادیر ۱۵/۰ درصد (T۲)، ۳/۰ درصد (T۳)، ۴۵/۰ درصد (T۴)، ۶/۰ درصد (T۵) و ۷۵/۰ درصد (T۶) با ۳ تکرار در هر تیمار به مدت ۱۲ هفته تغذیه شدند. وزن نهایی، شاخص رشد ویژه، نسبت بازده پروتئین و ضریب تبدیل غذایی ماهیان تغذیه شده با سطوح ۴۵/۰ درصد و بالاتر کیتوزان به طور معنی داری نسبت به نمونه شاهد کمتر بود (۰۵/۰p<). میزان پروتئین و چربی لاشه با افزایش میزان کیتوزان در جیره غذایی نسبت به گروه شاهد به ترتیب افزایش و کاهش معنی داری داشت (P≤۰.۰۵). شاخصهای ایمنی لیزوزیم، کمپلمان ACH۵۰، ایمونوگلوبولین تام و IgM نیز با افزایش میزان کیتوزان در جیره غذایی نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری یافت (۰۵/۰p<). در نتیجه، به منظور دستیابی به حداکثر رشد، ترکیب بهینه لاشه و شاخص های ایمنی- بیوشیمیایی خون در بچه فیل ماهی پرورشی، پیشنهاد میشود از میزان ۶/۰-۴۵/۰ درصد کیتوزان در جیره غذایی این ماهی استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

فیلماهی ، کیتوزان ، رشد ، ترکیب لاشه ، شاخص های خونی