الزامات چندفرهنگی و روانشناسانه در کلاسهای درسی با دانش آموزان اهلتشیع و تسنن

در دنیای معاصر که جوامع به طور فزاینده ای متنوع شده اند، آموزش چندفرهنگی به عنوان ابزاری حیاتی در ایجاد همبستگی و تقویت احترام متقابل میان گروه های مذهبی و فرهنگی مختلف شناخته می شود. این پژوهش به بررسی الزامات چندفرهنگی و روانشناسانه در کلاس های درسی با دانش آموزان اهلتشیع و تسنن پرداخته است. این تحقیق با استفاده از روش کیفی و توصیفی به بررسی ابعاد مختلف الزامات چندفرهنگی در کلاس های درسی می پردازد. ابزارهای پژوهش شامل شیوه کتابخانه ای و با استفاده از روش فیش برداری و تجزیه و تحلیل مستندات آموزشی هستند. برای جستجو و گردآوری مطالب، از کلیدواژه های «چندفرهنگی»، «مدارس»، «اهلتشیع»، «اهلتسنن»، «آموزش چندفرهنگی» و معادلات الکترونیکی آن ها در منابع معتبر، کتب علمی، همایش ها و کنفرانس های داخلی و خارجی، آرشیو مقالات فارسی و الکترونیکی، و پایگاه های علمی استفاده شد. یافته ها نشان می دهند که درک معلمان از نیاز به آموزش چندفرهنگی و به کارگیری روش های تدریس متنوع، تاثیر قابل توجهی در ایجاد محیطی صلح آمیز و هم زیستی مسالمت آمیز در کلاس های درسی دارد. همچنین، استفاده از محتوای آموزشی که به تفاوت های فرهنگی و مذهبی احترام بگذارد، می تواند به افزایش آگاهی و پذیرش تفاوت ها میان دانش آموزان اهلتشیع و تسنن کمک کند. در نهایت، نتایج این تحقیق نشان می دهند که آموزش چندفرهنگی به ویژه در کلاس های مختلط مذهبی، می تواند به عنوان ابزاری موثر در تقویت همبستگی ملی و کاهش تعارضات دینی و فرهنگی عمل کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ، اهلتشیع ، اهل تسنن ، چندفرهنگی ، کلاس درس ، مدرسه