اثربخشی آموزش مهارتهای خودکنترلی مبتنی بر مدرسه بر اشتیاق تحصیلی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودکنترلی مبتنی بر مدرسه بر اشتیاق تحصیلی و بهزیستی روانشناختی در دانش آموزان دختر انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی ب ا طرح پیشآزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که ۳۰ نفر از دانش آموزان یکی از مدارس با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفری به صورت کامال تصادفی گمارده شدند. دانش آموزان گروه آزمایش در ۸ جلسه برنامه آموزش خودکنترلی مبتنی بر مدرسه را دریافت کردند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. قبل و بعد از اجرای مداخله، هر دو گروه با استفاده از مقیاسهای اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران (۲۰۰۴) و مقیاس بهزیستی روانشناختی فرم کوتاه ریف (۱۹۸۹) مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از نرم افزار ۲۶SPSS- و تحلیل کوواریانس تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش خودکنترلی مبتنی بر مدرسه تاثیر مثبت و معناداری بر اشتیاق تحصیلی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دختر دارد. یافتههای پژوهش حاضر بیانگر آن بود که آموزش خودکنترلی مبتنی بر مدرسه می تواند به عنوان مداخلهای موثر در افزایش اشتیاق تحصیلی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش خودکنترلی ، اشتیاق تحصیلی ، بهزیستی روانشناختی ، دانش آموزان