تاثیر الگوی منتورینگ در راستای مهارت آموزی معلمان جدیدالاستخدام و تاثیر آن در بهبود کیفیت زندگی

مقدمه: در فرایند آموزش، یکی از مهم ترین ارکان تربیت، معلم و توسعه حرفه ای است. هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی مربیگری به منظور تربیت معلمان جدیدالاستخدام در بهود کیفیت زندگی و سلامت روان آنها می باشد. روش کار: این مطالعه از نوع اکتشاف متوالی است که در قالب مطالعه موردی در سازمان آموزش وپرورش استان گیلان در دو بخش کیفی (ابزارسازی) و کمی انجام شد. در بخش کیفی از روش اکتشافی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته به صورت نمونه گیری هدفمند انجام شد. معلمان با بیش از ۲۰ سال سابقه، بازنشسته، روحانیون با بیش از ۲۰ سال سابقه، مدیران ارشد و تازه استخدام وارد مطالعه شدند. نمونه گیری تا حد اشباع نظری ادامه داشت (۲۳ نفر). جامعه آماری در مرحله کمی شامل ۲۶۵ نفر بود که به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. در بخش کمی از تحلیل عاملی تاییدی و نرم افزار لیزرل استفاده شد. یافته ها: برای تحلیل مصاحبه ها از روش تحلیل موضوعی استفاده شد و نتایج کیفی در قالب یک شبکه موضوعی، یک موضوع جهانی، ۸ موضوع سازماندهی و ۴۳ موضوع اساسی طراحی شد. مضامین سازماندهی شامل عناصر انسانی مربی و منتی، آموزشی، اسلامیت، ساختاری، اجتماعی و پژوهشی و سلامت روان بود. در این بخش، شاخص های برازش، اعتبار یک مدل ارتباط موثر با رویکرد مربیگری را نشان می دهد که با بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان معلمان همراه بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که عناصر انسانی مربیگری، آموزشی، اسلام گرایی، ساختاری، اجتماعی و پژوهشی در مربیگری معلمان تازه استخدام از اهمیت بالایی برخوردار است. بنابراین، مدیران اجرایی و پاسخ دهندگان مربوطه باید منحصرا توجه خود را به سمت اجرای مدل تحقیق معطوف کنند.

کلیدواژه ها:

منتورینگ ، مربی ، معلمان جدیدالاستخدام ، آموزه های اسلامی