نگاهی به فناوری زنجیرهی بلوکی و ایجاد قراردادهای هوشمند در چارچوب تجارت الکترونیک

اقتصاد جهانی در حال تجربه پیشرفت های سریع فناورانه و زنجیرهی فرایند دیجیتالیشدن است. سامانه های فناوری روبه رشد، تغییراتی را در جنبه های تجاری ایجاد کرده است. یکی از تغییرات مهم تجربهشده شامل الکترونیکی شدن تجارت است. فناوری عملیات کارآمد و مقرون به صرفه را با منابع انسانی کمتر تسهیل می کند و هزینه های عملیاتی را به حداقل می رساند. علاوه بر این، فرایندهای مختلف را سرعت می بخشد و سبب کاهش هزینه کلی کسب وکار می شود. زنجیرهی بلوکی، فناوری نوین و زیربنایی بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال، یک پایگاه داده عمومی و توزیع شده است که مدیریت غیرمتمرکز داده های تراکنش را فراهم می کند. حوزه حقوقی جدیدی در اطراف این فناوری در حال ظهور و رشد است. قراردادهای هوشمند فعال شده توسط فناوری زنجیرهی بلوکی، نرمافزارهای قابل برنامهریزی هستند که مبادلات برخط انجام شده را مدیریت می کنند. از این رو، هدف ما در پژوهش حاضر؛ بحث در مورد قراردادهای هوشمند فعال شده توسط فناوری زنجیرهی بلوکی بر این موضوع متمرکز شده است که آیا آنها به همان روش قراردادهای قانونی عمل می کنند یا خیر. روش پژوهش حاضر از منظر چیستی، توصیفی- تحلیلی و روش جمع آوری اطلاعات، مطالعات کتابخانه ای می باشد. هنگامی که یک گسترش فناورانه، تعاملات اجتماعی موجود را دگرگون می کند یا روش های جدیدی را برای آن باز می کند، نیاز به ایجاد شرایط و ضوابط برای چنین استفاده ای پدیدار می شود. هرچه دامنه گسترش فناورانه جدید بیشتر باشد، چالش ها برای حوزه های موضوعی قوانین گسترده تر و شدیدتر می شود. آنچه به عنوان نتیجه از مباحث ذکر شده استنباط گردید، آن است که قراردادهای هوشمند سهم بازار خود را در سال های آینده به دست خواهند آورد؛ زیرا می توانند به طور مستقل به رایج ترین تغییرات در شرایط قراردادی اساسی واکنش نشان دهند.

کلیدواژه ها:

ارز دیجیتال ، تجارت الکترونیک ، زنجیرهی بلوکی ، فناوری نوین ، قراردادهای هوشمند