مطالعه پدیده گیجی هسته برای ایزوتوپ های نوترون - فرد A=۱۵۷ -۱۵۹-۱۶۱ با استفاده از مدل لایه ایی تصویری

هدف اصلی این مقاله مطالعه و بررسی پدیده گیجی هسته در ایزوتوپهای Dy-۱۶۱-۱۵۹-۱۵۷ (دیسپرسیوم نوترون - فرد) در چارچوب مدل لایه ایی تصویری Project Shell Model (PSM) است. دو نمودار مهم شامل طیف انرژی اورست و گذارهای انرژی تا اسپین ħ ۵۹.۵ با پارامتر تغییر شکل ۰.۲۶- ~۰.۲۳۲ε با استفاده از تئوری PSM، رسم و با نتایج تجربی مقایسه شده است. با توجه به اینکه هسته های زوج - فرد و فرد - زوج یک نوکلیون اضافه ی فرد (نوترونی یا پروتونی) دارند رفتار گیجی را از خود نشان میدهند که در هسته های زوج - زوج یا فرد - فرد به این شکل دیده نمی شود. بعنوان مهمترین نتیجه الف) با افزایش تعداد نوکلیون های هسته (عدد نوترونی)، قطع شدگی باندهای یک - سه شبه ذره ای شامل ۱۳/۲۱ʋi ⊗ ۱۱/۲h۲π در محدوده اسپین های باالتر اتفاق می افتد و ب) ایزوتوپ های دیسپرسیوم به تدریج سنگین تر شده و گیجی هسته روند کاهشی پیدا می کند.

کلیدواژه ها:

طیف اورست ، مدل لایه ای تصویری ، پدیده گیجی هسته