جسارتی بر جایگاه معلم در تربیت نوین

با اندکی مطالعه در سابقه تعلیم و تربیت می توان دریافت قدمت وجود کلاس های چندپایه به آغاز تعلیم و تربیت گروهی می رسد. زیرا که تا قبل از ایجاد تغییرات کمی و کیفی در آموزش و پرورش به شیوه جدید تعلیم و تربیت کدامیک و برنامه ریزی شده با قالب امروزی امر آموزش و تعلیم و تربیت متناسب با نیازها و ارزش ها رایج هر زمان و تحت تاثیر و سیطره حکومت، نظام ها، جوامع، فرقه ها و حتی خانواده ها به طرق مختلف جریان داشته است. در زمان گذشته آموزش و پرورش جهان شمول نبود و بیشتر فرزندان خواص را زیر پوشش قرار می دادند و در هر منطقه یا محدوده جغرافیایی فرقه ای و حکومتی متفاوت بوده و از انسجام کامل برخوردار نبوده است. تعداد دروسی که شاگردان برای طی مدارج تحصیلی دوره خاص می گذراندند بسیار محدود بوده و در اکثر موارد محل خاصی برای تشکیل کلاس درس وجود نداشت و در هر شرایط جلسات درس برگزار می شد. شاگرد مکتبی بود که حق کسی ضایع نمی شد و هرکس بسته به استعداد و توانایی خود پیشرفت می کرد. وجود کلاس های چندپایه به صورت یک واقعیت اجتناب ناپذیر همه جا مشهود بوده است زیرا که محدودیت تعداد معلم و مقید نبودن زمان شروع و اختتام تحصیل و ایجاد فرصت های پیشرفت فردی برای هر محصل چنین کلاس هایی که عملا ایجاب گردد. اتفاقا گاهی نتایج مطلوبی نیز ببار می آورده است. تدریس و تعلیم و تربیت به لحاظ وسعت دامنه فعالیت و شمول می عامی که پیدا کرده ظاهرا اهمیت خود را بعنوان یک فنی و یا هنر در اذهان و قضاوت ها و برداشت ها از دست داده و گاهی کار تا به آن جایی اعتبار گشته که هر کسی در هر شرایط به خود اجازه می دهد در این امر خطیر به طور مستقیم و غیرمستقیم دخالت و یا فعالیت نماید. آموزش و پرورش مهمترین عامل پیشرفت یک جامعه است که همواره باید به آن توجه ویژه داشت. دوره ابتدایی مهمترین دوره تحصیلی است. این مجموعه تغییر و تحول در دوره ابتدایی را می توان در کیفیت آموزشی، دید زیرا فرصت های زندگی دانش آموزان کاملا متاثر است از کیفیت آموزشی که در مدارس می بینند. به طور کلی کشورهایی که سطح درآمد آنها پایین و متوسط است از نظر کیفیت آموزشی نیز در سطح پایین قرار دارند. کیفیت مهمترین معیار توسعه و به تعبیر سازمان یونسکو قلب

کلیدواژه ها:

جایگاه معلم ، تربیت نوین ، تعلیم و تربیت ، کیفیت آموزشی ، دوره ابتدایی