نقش والدین و مسئولین در مدارس جهت کاهش مشکلات تربیتی و اخلاقی دانش آموزان

خانواده به عنوان یکی از مهمترین عوامل موثر در رشد همه جانبه کودک است و تاثیر خانواده بر کودک در آغاز حیات وی که از قدرت فراگیری و تربیت پذیری بالایی برخوردار است بیشتر بوده و امکان دارد اثرات آن در سراسر زندگی فرد باقی بماند. موقعیت اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی معمولا با سطح سواد و نوع و میزان درآمد سنجیده می شود. مطالعات نشان می دهد شرایط بهتر اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی سبب توفیق تعلیم و تربیت و تحصیلی خواهد شد. از لحاظ فرهنگی خودپنداری فرد تاثیر زیادی بر انتظارات از زندگی آینده اش دارد. تشکیل این مفهوم در دانش آموزان تحت تاثیر افراد مقتدر و معتبر در زندگی آن هاست. در این مقاله با استفاده از منابع موجود کتابخانه ای و میدانی و بهره گیری از مطالعات، و سندکاوی و پرسشنامه به گردآوری داده های مورد نیاز پرداخته شده و با بکارگیری نرم افزار، داده های گردآوری شده تجزیه و تحلیل شده است. این نوع مطالعات غالبا مرتبط به افت تحصیلی مانند فقر و محرومیت اقتصادی و شرایط و عوامل فرهنگی و اجتماعی و یا به علل خانوادگی نظیر شرایط و محیط نامناسب بدون اهداف، برنامه ها، روش ها و مقررات با نیازهای روانی – عاطفی- اجتماعی دانش آموزان اشاره داشتند و عملکرد دانش آموزان هم در انجام محاسبات و هم در حل مسائل از طریق فرصت و زمان یادگیری توسط تجربه و تحصیلات معلم پیش بینی شده اند. به عبارت دیگر فرصت و زمان یادگیری نقش واسطه ای در ارتباط بین ویژگی های معلم با عملکرد دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

تربیت ، خانواده ، دانش آموز ، محیط ، یادگیری