مدیریت بی انگیزگی در دانش آموزان پایه دوم ابتدایی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 132

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IICMO20_253

تاریخ نمایه سازی: 8 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

شناسایی مسئله در این مرحله، به شناسایی دقیق مسئله بی انگیزگی در یکی از دانش آموزان پایه دوم ابتدایی پرداختم. این دانش آموز به نام 'علی' شناخته می شود و در طول سال تحصیلی، نشانه های واضحی از بی انگیزگی و عدم مشارکت در کلاس نشان داده است. مشاهده رفتارها: - علی به طور مکرر در کلاس غیبت می کند و زمانی که در کلاس حاضر است، به نظر می رسد که به درس ها توجهی ندارد. او معمولا در حین تدریس، در گوشه ای نشسته و به زمین یا دیوار خیره می شود. - در فعالیت های گروهی، علی به ندرت مشارکت می کند و اغلب از انجام وظایف خود در گروه خودداری می کند. این رفتارها باعث می شود که همکلاسی هایش نیز از او فاصله بگیرند و او را به عنوان یک عضو غیرموثر در گروه تلقی کنند. - در امتحانات و ارزیابی ها، علی نمرات پایینی کسب می کند و به نظر می رسد که هیچ تلاشی برای بهبود وضعیت خود نمی کند. این موضوع نشان دهنده عدم انگیزه و علاقه او به یادگیری است. شناسایی عوامل موثر: - محیط خانوادگی: بررسی وضعیت خانوادگی علی نشان داد که او در یک خانواده با مشکلات اقتصادی و عاطفی بزرگ شده است. والدین او به دلیل مشغله های کاری و مشکلات مالی، زمان کمی را برای توجه به نیازهای عاطفی و تحصیلی او اختصاص می دهند. - تجربیات قبلی: علی ممکن است در سال های گذشته تجربه های منفی از یادگیری داشته باشد که باعث شده است به تدریج نسبت به تحصیل بی علاقه شود. این تجربیات می تواند شامل نمرات پایین، عدم توجه معلمان یا مشکلات اجتماعی با همکلاسی ها باشد. - عدم توجه به نیازهای عاطفی: علی به نظر می رسد که نیازهای عاطفی اش در خانه و مدرسه نادیده گرفته شده است. او به شدت به توجه و محبت نیاز دارد و عدم دریافت این نیازها می تواند به بی انگیزگی او منجر شود. گردآوری شواهد ۱ در این مرحله، شواهد بیشتری برای تایید وجود مشکل بی انگیزگی در علی جمع آوری کردم. این شواهد شامل مشاهدات، نظرسنجی ها و مصاحبه ها بود. مشاهده رفتار: - در طول چند هفته، رفتار علی را در کلاس به دقت زیر نظر گرفتم. او به طور مکرر در زمان تدریس به خواب می رفت یا به فعالیت های دیگر مشغول می شد. این رفتارها نشان دهنده عدم توجه و انگیزه او بود. - در فعالیت های گروهی، علی به ندرت در بحث ها شرکت می کرد و بیشتر به حاشیه می رفت. این موضوع باعث می شد که همکلاسی هایش از او

نویسندگان

امیرحسین صغیری

دانشجوی کاردانی رشته آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان شهید باهنر بیرجند، بیرجند، ایران