بررسی نقش خودکارآمدی، خودپنداره و ادراک از محیط کلاس در پیشرفت درس ریاضی

ریاضیات یکی از دستاوردهای ارزشمند تمدن بشری است که بنا بر ویژگی کاربرد پذیری آن ابزار اساسی شناخت واقعیت عینی است. علاوه بر آن ریاضیات یکی از ابزارهای تربیت فکری است نقش ریاضیات در شناخت طبیعت و تربیت فکری از زمینه های اساسی تدوین اهداف آموزش ریاضی است علاوه بر این ها جنبه های فرهنگی آموزش ریاضیات و نقش آن در آینده سازی فرد و جامعه را نیز بایستی در نظر داشت. پژوهش حاضر به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است که هدف از آن بررسی بررسی نقش خودکارآمدی، خودپنداره و ادراک از محیط کلاس در پیشرفت درس ریاضی بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که خودکارآمدی و خودپنداره نقش واسطه ای بین ادراک از محیط کلاس و پیشرفت تحصیلی دارند. از آنجا که باور خودکارآمدی بر گزینش اهداف چالش آور، میزان تلاش و کوشش در انجام وظایف، میزان استقامت و پشتکاری در رویارویی با مشکلات و میزان تحمل فشارها اثر می گذارد و خودپنداره ریاضی از طریق واکنش های هیجانی و رفتاری درباره ارزش ریاضیات و شیوه های تفکر ریاضی، اطمینان و انگیزه برای یادگیری ریاضیات را موجب می شود و در نتیجه پیشرفت ریاضی افزایش می یابد. این در حالی است که خودپنداره و خودکارآمدی از ادراک از محیط کلاس تاثیر می پذیرند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره ، ریاضی ، پیشرفت تحصیلی ، ادراک از محیط