روش تدریس بدیعه پردازی و مقیاس های آن

برنامه های مدارس و مراکز آموزشی باید نظم فکری را به فراگیران منتقل نماید و چنان سازماندهی شود که آن ها را به جای ذخیره سازی حقایق علمی، درگیر مساله و تحلیل آن نماید. یکی از روش های مناسب که ما می توانیم با آن پردازش خلاقیت را افزایش دهیم روش بدیعه پردازی است. روش تدریس بدیعه پردازی مانند سایر روش های خلاق، به وسیله راهنمایی های آموزشی و پرورشی خلاقیت را شکوفا می کند، به این صورت که چون در این روش، مهارت های زندگی با استفاده از تشبیه، استعاره و قیاس تدریس می شود، لذا دانش آموزان آزادی بیشتری در پاسخ به سوالات این درس داشته و این امر منجر به رشد و توسعهی مهارت های مبتنی بر خلاقیت و نوآوری دانش آموزان خواهد شد. در آموزش یادگیرندگان برای استفاده از بدیعه پردازی و استعاره، سه نوع قیاس مورد استفاده قرار می گیرد. این قیاس ها از مبانی عمل آموزش است، قیاس های مورد نظر عبارتند از قیاس شخصی، قیاس مستقیم، تعارض فشرده. هدف اساسی بدیعه پردازی، شکستن سد قواعد مرسوم و ایجاد راه های جدید برای حل مسائل است. این روش به منظور کمک به افراد برای شکستن زمینه های ذهنی قبلی و پیداکردن راهی مناسب برای اندیشیدن به طرز جدید به موضوع است با توجه به این که خلاقیت در زندگی مدرن امروز جایگاه ویژه ای دارد و پرورش دانش آموزان خلاق به علت تغییرات شگرف علمی و نیازهای متنوع جامعه در آینده ضرورت دارد، استفاده از شیوه بدیعه پردازی برای افزایش خلاقیت دانش آموزان در جهت آموزش دروس مختلف کلیه مقاطع تحصیلی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

بدیعه پردازی ، قیاس ، خلاقیت