پیش بینی امید به تحصیل براساس اشتیاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی با نقش میانجی عملکرد خانواده

این پژوهش با هدف پیش بینی امید به تحصیل بر اساس اشتیاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی با نقش میانجی عملکرد خانواده انجام شده است. زمینه پژوهش به تحلیل ارتباط میان متغیرهای اشتیاق تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و عملکرد خانواده می پردازد و به دنبال کشف چگونگی تاثیر این عوامل بر امید به تحصیل دانش آموزان است. هدف اصلی این تحقیق بررسی چگونگی تاثیر مستقیم و غیرمستقیم اشتیاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی بر امید به تحصیل از طریق عملکرد خانواده می باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی است و با استفاده از ابزارهای کمی و کیفی داده ها جمع آوری شده است. در این تحقیق، داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته از دانش آموزان و والدین آن ها جمع آوری شد. سپس تحلیل داده ها با استفاده از مدل های آماری معادلات ساختاری انجام گرفت تا روابط میان متغیرها شبیه سازی شوند. نتایج تحقیق نشان داد که اشتیاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی تاثیر مستقیمی بر امید به تحصیل دارند و عملکرد خانواده به عنوان یک متغیر میانجی، نقش چشم گیری در تقویت این ارتباط ها ایفا می کند. به طور خاص، پشتیبانی های عاطفی و آموزشی خانواده ها باعث افزایش خودکارآمدی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان می شود که به نوبه خود، امید به تحصیل آن ها را افزایش می دهد. این یافته ها بر اهمیت نقش خانواده در فرآیند تحصیلی و انگیزشی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

امید به تحصیل ، اشتیاق تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، عملکرد خانواده