نقش قصه گویی در رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان ابتدایی

قصه گویی به عنوان یکی از کهن ترین روش های انتقال دانش و ارزش های فرهنگی، همواره جایگاه ویژه ای در تربیت کودکان داشته است. در عصر حاضر، با پیشرفت علوم تربیتی و روانشناسی، اهمیت قصه گویی در نظام های آموزشی به ویژه در مقطع ابتدایی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. این روش کهن آموزشی، امروزه با پشتوانه های علمی محکمی از حوزه های روانشناسی رشد، علوم اعصاب شناختی و آموزش وپرورش، به عنوان یک ابزار کارآمد در رشد همه جانبه کودکان شناخته می شود. دوره ابتدایی مرحله ای حساس و تاثیرگذار در شکل گیری شخصیت کودکان محسوب می شود. در این برهه از رشد، دانش آموزان نه تنها پایه های علمی و شناختی خود را تقویت می کنند، بلکه در حال توسعه مهارت های اجتماعی، هیجانی و اخلاقی نیز هستند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که قصه گویی به دلیل ماهیت روایی و جذاب خود، می تواند به عنوان پلی میان دنیای عینی و ذهنی کودک عمل کند و به او کمک نماید تا احساسات، ترس ها، آرزوها و تعارضات درونی خود را بهتر درک و مدیریت کند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، رشد اجتماعی ، عاطفی ، دانش آموزان ابتدایی