بررسی نقش داستان سرایی ادبیات فارسی در تقویت مهارت های اجتماعی و تربیتی

ادبیات فارسی به عنوان یکی از غنی ترین منابع فرهنگی و آموزشی، همواره نقشی کلیدی در انتقال ارزش ها و تقویت مهارت های اجتماعی و تربیتی ایفا کرده است. داستان سرایی، به عنوان یک ابزار ادبی، قدرتی فوق العاده در شکل دهی رفتارهای اخلاقی، ارتقاء روابط اجتماعی و پرورش مهارت های همدلی، مشارکت و ارتباط موثر در دانش آموزان دارد. این پژوهش به بررسی نحوه استفاده از داستان های کهن ادب فارسی برای آموزش غیرمستقیم مفاهیم تربیتی، ترویج هنجارهای اجتماعی مثبت و توسعه شخصیت دانش آموزان در فرآیند یادگیری می پردازد. با مرور منابع معتبر و تحلیل متون ادبیات فارسی، تلاش شده تا تاثیر مستقیم و غیرمستقیم این داستان ها در تقویت ارزش های اجتماعی و تربیتی نشان داده شود. یافته ها حاکی از آن است که داستان های ادبیات فارسی نه تنها می توانند به عنوان یک ابزار آموزشی مفید مورد استفاده قرار گیرند، بلکه می توانند پایه ای برای مشاوره تربیتی، مدیریت تعارضات و رشد مهارت های فردی و گروهی در دانش آموزان ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، داستان سرایی ، مهارت های اجتماعی ، تربیت اخلاقی ، شخصیت دانش آموزان ، هنجارهای اجتماعی ، آموزش غیرمستقیم