بررسی رابطهی بین دشواری در تنظیم هیجان با بیحوصلگی مادران کودکان کم توان ذهنی

هدف پژوهش حاضر، پیشبینی بی حوصلگی بر اساس دشواری در تنظیم هیجان در مادران کودکان کمتوان ذهنی بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران کودکان کمتوان ذهنی شهر قم در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد ۲۷۰۰ نفر بودند که از طریق فرمول کوکران حجم نمونه ۲۱۹ نفر تعیین و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان بجوربرگ و همکاران (۲۰۱۶) و مقیاس بیحوصلگی فالمن و همکاران (۲۰۱۱) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس دشواری در تنظیم هیجان با بیحوصلگی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین ابعاد دشواری در تنظیم هیجان، دشواری در درگیری در رفتارهای معطوف به هدف و دشواری در کنترل رفتار تکانشی قادر به پیشبینی بی حوصلگی می باشند.

کلیدواژه ها:

دشواری در تنظیم هیجان ، بیحوصلگی ، مادران کودکان کم توان ذهنی