اثربخشی آموزش مبتنی بر آگاهی واج شناسی بر کارکردهای اجرایی دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه

هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مبتنی بر آگاهی واجشناسی بر کارکردهای اجرایی دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه بود. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون-پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص شهر اصفهان که روش نمونه گیری هدفمند ۲۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی ۱۰ نفر در گروه آزمایش و ۱۰ نفر در گروه گواه قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه نقائص کارکردهای اجرایی کودکان و نوجوانان بارکلی (۲۰۱۲) بود. به گروه آزمایش ۱۳ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش مبتنی بر آگاهی واجشناسی ارائه گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کواریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد، روش آموزش مبتنی بر آگاهی واجشناسی بر کارکردهای اجرایی تاثیر معناداری داشت. نتیجه گیری: روش آموزشی آگاهی واجشناسی برای بهبود کارکردهای اجرایی دانش آموزان با اختلال یادگیری ویژه یک روش تاثیرگذار بوده که می تواند مورد استفاده درمانگران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش آگاهی واجشناسی ، کارکردهای اجرایی ، اختلال یادگیری