شناخت مراحل برنامه ریزی و طراحی مناظر زریاسکیپ در فضاهای شهری

این پژوهش به بررسی کاربرد اصل اول رویکرد زریاسکیپ در توسعه مناظر سبز شهری (شامل برنامه ریزی و طراحی منظر کم نیاز به آب)، به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک می پردازد. با توجه به افزایش جمعیت و کمبود منابع، آب، این روش به عنوان راهکاری پایدار برای کاهش مصرف آب در فضاهای سبز شهری مطرح شده است. مطالعات موجود نشان می دهد که بکارگیری رویکرد زریاسکیپ (منظرسازی کم نیاز به آب) می تواند مصرف آب را به میزان ۵۰ درصد کاهش دهد، بدون آنکه از زیبایی و کیفیت محیط زیست و منظر شهری کاسته شود. در این خصوص بررسی آمار جهانی و ملی در مورد مصرف آب در شهرها جهت نگهداری و توسعه فضاهای سبز، ضرورت مدیریت منابع آب را در برنامه ریزی و طراحی شهری بیش از پیش آشکار می سازد. هدف این مطالعه بررسی مراحل برنامه ریزی منظرسازی کم نیاز به آب است که شامل مواردی چون تحلیل و آنالیز سایت (از جمله بررسی شرایط آب و هوایی، توپوگرافی و پوشش گیاهی، و زون بندی سایت)، بررسی و انتخاب گیاهان مناسب با توجه به ویژگی هایی چون سرعت رشد، کم نیاز بودن به آب و سازگاری با محیط (مانند گیاهان مقاوم به خشکی و بومی منطقه)، استفاده از روش های آبیاری کارآمد و طراحی هوشمندانه فضاهای سایه دار برای کاهش تبخیر و تعرق می باشد. روش تحقیق در پژوهش حاضر از نوع کیفی و توصیفی - تحلیلی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رویکرد زریاسکیپ می تواند به عنوان روشی کارآمد در مناطق شهری گرم و خشک به طراحی و ایجاد مناظر پایدار منجر شود.

کلیدواژه ها:

زریاسکیپ ، تحلیل و زون بندی سایت ، گیاهان مقاوم به خشکی ، مدیریت سایه در سایت