ارزیابی منظر شهری و ارائه راهکار به جهت ارتقا منظر با رویکرد زیبایی شناختی

عرصه های عمومی مهم ترین بخش شهرها و محیط های شهری هستند. در چنین عرصه هایی شامل انسان ها و تعامل بخشی مدیریت و سیر عرصه ها تمامی بافت شهری را که در محدوده این دسترسی فیزیکی و بصری دارد شامل می شود. منظر شهری به عنوان بخشی از سیمای شهر، نقش کلیدی را در ارتقای کیفیت زندگی شهری ایفا می نماید و در صورت برخورداری شاخص های کیفی مطلوب می تواند سهم خود را در مشکل بین بخشی اجتماعی و همبستگی حیات شهری ایفا نماید. امروزه یکی از مهم ترین مسائل موجود در کیفیت محیط شهری، توجه به مقوله زیبایی شناختی است که می تواند منظر مطلوب و مادگار و انسان گرا را در محیط شهری ایجاد نماید. در این محیط، تصویر ذهنی شهروندان از فضاهای شهری و تقویت هویت آنها فراهم ساخته و رضایت بخشیدن به تجربه زیباشناختی شهروندان، موجبات ارتقای تصور ذهنی جامعه از خویش و تقویت حضور آنها را سازد. در واقع داشتن شرایطی که مردم را به گذر از فضاها و زندگی در شهرها امیدوار سازد. این پژوهش ابتدا به بررسی مقاطع اولیه منظر شهری زیبایی شناسی فضای شهری پرداخته شده است. سپس مجموعه ای از معیارها و شاخص های مرتبط با دو مفهوم منظر شهری و زیبایی شناسی استخراج گردیده و سعی بر آن است که با استفاده از آنها، هدف اصلی که نتیجه زیبایی فضاهای شهری و بهبود کیفیت دست یافتنی است. بر اساس مطالعات کتابخانه ای و مشاهدات میدانی کیفیت محیط زیست شهری مطلوب و مادگار شهروندان را ارتقا بخشید.

کلیدواژه ها:

منظر شهری ، زیبایی شناختی ، ارتقا کیفیت ، ارتقا منظر شهری