بازشناسی شاخصهای شهر دوستدار کودک با رویکرد بومگرایی در محله باغستان غربی کرج

مفهوم شهر دوستدار کودک به عنوان یک رویکرد نوین در برنامه ریزی و طراحی شهری مطرح می شود که هدف آن تامین محیطهایی ایمن و پویا برای رشد فردی و اجتماعی کودکان است. با توسعه زندگی آپارتمان نشینی و افزایش جمعیت و استفاده از خودرو، رشد کودک و پیوند او با طبیعت را تضعیف کرده است. رویکرد بوم گرایی با تاکید بر اهمیت حفظ و ارتباط با محیط زیست پیرامون، سعی می کند تا با فراهم آوردن کیفیتهای موثر، فضایی برای کودکان فراهم کند تا به دور از انزوا، در محیط طبیعی رشد کنند و با خلاقیت و حس مسولیت به بازی و کنکاش بپردازند. محله باغستان غربی کرج، با توجه به ترکیب جمعیتی، فضاهای موجود، موقعیت قرارگیری در محیط زیست و اهمیت موضوع کودک، پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به محله دوستدار کودک با رویکرد بومگرایی را دارد. با توجه به اینکه کودکان، بخش مهمی از جمعیت این محله را تشکیل می دهند، ایجاد محله ای بومگرا با شاخص های دوستدار کودک، می تواند کمک شایانی به در حفظ محیط زیست و آینده شهری کند. هدف این مقاله، استخراج شاخص های شهر دوستدار کودک با رویکرد بومگرایی و سنجش آنها در محله باغستان غربی کرج است. این تحقیق تلاش دارد تا با بررسی متون نظری مرتبط و نمونه های جهانی، به این سوال پاسخ دهد که شاخص های شهر دوستدار کودک کدامند؟ و رویکرد مورد نظر، چگونه می تواند در تبدیل محله باغستان غربی کرج به محله دوستدار کودک، موثر واقع شود؟ روش این پژوهش، بررسی و مطالعه ی اسناد و متون نظری، تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار تحلیل داده MAXQDA، مشاهدات میدانی و در نهایت نتیجه گیری براساس شاخص های استخراج شده است. نتیجه پژوهش نشان می دهد که در نمونه های بررسی شده، شاخص های متعدد و مشابه در جهت روند موفقیت شهر دوستدار کودک با محوریت بومگرایی تاثیرگذار بوده اند که مهمترین آنها عبارت اند از؛ فضای بازی، ایمنی و امنیت، ارتباط با محیط زیست، پیاده مداری و تعاملات اجتماعی و تامین فضای سبز است که با رعایت این اصول در محله مورد نظر، در روند ایجاد محله دوستدار کودک با سنجش شرایط محیطی موثر واقع می شود.

کلیدواژه ها:

بومگرایی ، محله ، دوستدار کودک ، شاخصهای شهر دوستدار کودک ، محله باغستان غربی کرج