بررسی شاخص های کالبدی در بازآفرینی پارک شهری با رویکرد تقویت تعاملات اجتماعی

مدیریت و برنامه ریزی در بازآفرینی مکان های اصلی و هسته اولیه شهرها به عنوان فضاهای چندعملکردی، قابلیت جذب گروه های مختلف شهروندان را دارند که بروز فعالیت های اجتماعی در این محیط ها به افزایش تعاملات جمعی، برهم کنش های فضایی و تعامل کردن فعالیت های عمومی منجر می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی شاخص های کالبدی موثر بر بازآفرینی پارک شهری با رویکرد تقویت تعاملات اجتماعی است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی به صورت نمونه گیری کیفی و با هدف کاربردی است. جامعه آماری پژوهش شامل تعداد نمونه گیری به تعداد ۳۸۴ نفر از مردم شهرستان قائمشهر و ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته است که برای بررسی فرضیه های تحقیق از AMOS، SPSS نرم افزار استفاده گردید و برای بررسی فرضیه های پژوهش از آمار استنباطی به کمک نرم افزار استخراج شده است. پس از جمع آوری اطلاعات برای تشخیص نرمال بودن متغیرهای مدل بین شده از آزمون کولموگروف اسمیرنوف استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که متغیرهای تحقیق در اولویت اول مربوط به متغیرهای مکان با میانگین رتبه ۳.۸۱، اولویت دوم مربوط به متغیر دسترسی با میانگین رتبه ۳.۶۲، اولویت سوم مربوط به متغیر فعالیت با میانگین رتبه ۳.۶۱، اولویت چهارم مربوط به متغیر سرزندگی با میانگین رتبه ۳.۸۱، اولویت پنجم مربوط به متغیر حس تعلق به مکان با میانگین رتبه ۳.۱۰ بوده است. نتایج بدست آمده نشان دهنده این است که همه متغیرها با بازآفرینی پارک ولیعصر رابطه معنی داری به حس تقویت تعاملات پایدار اجتماعی موثر دارند و هستند.

کلیدواژه ها:

پارک ، بازآفرینی ، کالبدی ، تعاملات اجتماعی