تحلیلی بر روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان و عناصر آن در منطقه غرب ایران با استفاده ازروش های تحلیل تصمیم گیری چند معیاره MCDM نمونه موردی : شهرهای کرمانشاه، همدان و سنندج

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 237

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICAHU01_1898

تاریخ نمایه سازی: 7 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

شهرهای کرمانشاه، سنندج و همدان با سابقه تاریخی پیش از اسلام تا دوره پهلوی اول از منظر سنتی غنی برخوردار بود. روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان در منطقه غرب ایران در دوره ای اخیر دچار دگرگونی های خاصی گشته، علل عمده آن مجموعه عوامل طبیعی، اقلیمی، اقتصادی و سیاسی بود. مطالعه حاضر با روش شناسی «توصیفی– تحلیلی» در راستای تحلیل روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان در منطقه غرب ایران با تاکید بر خیابان های مدرس در شهر کرمانشاه، خیابان های اکباتان و بابا طاهر در شهر همدان و خیابان انقلاب و فردوسی در شهر سنندج به انجام رسیده است. جهت تحلیل روند شکل گیری و تغییر معماری در خیابان های منتخب پژوهش از ۱۰ شاخص معماری خیابان تحت عنوان میزان تجربه پذیری شهری، سیرکلاسیون، جنبه احساسی روانی، زیبایی شناسی، سلسله مراتبی کالبدی- عملکردی و مکان گزینی کالبدی – عملکردی، میزان سبزینگی، وجه اشتراک عملکردی، خط آسمان، زیبایی شناسی و میزان ایجاد امنیت اجتماعی استفاده شده است. شاخص های معماری خیابان در خیابان های منتخب پژوهش در چهار دوره زمانی ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰؛ ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۰، ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ و ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۲ جهت ارزیابی روند تغییر معماری آنها مورد ارزیابی قرار گرفته است. داده های تحلیلی پژوهش برای ارزیابی روند شکل گیری و تغییر معماری خیابان در محدوده مورد مطالعه با استفاده از روش پیمایشی و به صورت ابزار پرسشنامه بدست آمده است. در این راستا از نظرات ۴۰ نفر از کارشناسان مرتبط با حوزه پژوهش بهره گرفته شده است. جهت تحلیل داده های بدست آمده از روش شباهت به گزینه ایده آل فازی FTOPSIS استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تغییرات و وضعیت شکل گیری شاخص های معماری خیابان دوره زمانی ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۰ در خیابان های منتخب پژوهش از دیدگاه کارشناسان مناسب بوده و با کسب ۵۴۹/۰ شاخص شباهت فازی دارای بیشترین وزن تحلیلی فازی می باشد این در حالی است که دوره ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۳ از دیدگاه کارشناسان و با توجه به شاخص شباهت ۴۸۱/۰ بدست آمده برای آن دارای بیشترین تغییرات در شاخص های ۱۰.گانه معماری در خیابان های منتخب پژوهش بوده است.

کلیدواژه ها:

معماری خیابان ، غرب ایران ، شباهت به گزینه ایده ال فازی ، کرمانشاه ، همدان ، سنندج

نویسندگان

شهرام ستاری فرد

استادیار، عضو هیات علمی گروه معماری، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال ایران

علی امرائی

باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال ایران