اثر وجود جداساز در سازه های بلندمرتبه فولادی با احتساب اندرکنش خاک و سازه

استفاده از سیستم های کاهنده جابه جایی سازه و برش وارد بر سازه در مناطق لرزه خیز دو چندان است. در این مطالعه اثرات وجود جداساز الاستومتری با هسته سربی و اثر نوع خاک بررسی شده است. تحلیل غیرخطی رفتار لرزه ای سه سازه فولادی کوتاه (۱۰ طبقه)، متوسط (۱۵ طبقه) و بلندمرتبه (۲۰ طبقه)، همراه با خاک نوع II و III به صورت سه بعدی در نرم افزار ETABS مدل شده است. خاک به صورت نیمه بینهایت مدل شده و بار دینامیکی از سنگ بستر به خاک اعمال شده است. با توجه به مدل ها، وجود یا عدم وجود جداساز لرزه ای بر اثر سه شتاب نگاشت، بررسی و نمودار جابه جایی بام رسم و برش پایه مقایسه شده است. موارد بررسی شده شامل نوع زلزله، ارتفاع سازه، نوع خاک، وجود یا عدم وجود جداساز لرزه ای است. زلزله های انتخابی در حوزه نزدیک، فاصله کانونی ۱۰ - ۳۰ کیلومتر بررسی شده است. نتایج بیانگر آن است که وجود جداساز در سازه های بلندمرتبه باعث کاهش تا ۷۲% جابه جایی بام شده، در تمامی مدل ها پاسخ سازه بر روی خاک نوع II نسبت به خاک نوع III تا ۴۰% کاهش داشته است.

کلیدواژه ها:

جداساز لرزه ای ، اندرکنش خاک و سازه