تهیه نقشه آسیب پذیری با استفاده از فازی سازی فاکتورهای موثر مطالعه موردی: منطقه ۴ شهر تهران

این مقاله به تهیه نقشه آسیبپذیری ناحیه ۴ شهر تهران در برابر خطر زلزله با استفاده از فازیسازی فاکتورهای موثر میپردازد. هدف اصلی این تحقیق، تعیین میزان آسیب پذیری فیزیکی و انسانی در برابر زلزله و انسانی در برابر زلزله و شناسایی نواحی پرخطر جهت بهبود برنامه ریزی شهری و مدیریت بحران است. در این پژوهش، فاکتورهای مهمی از جمله فاصله از گسل، فاصله از خیابانهای اصلی، تراکم جمعیت، تراکم جمعیت زیر پنج سال، میانگین تعداد واحدهای ساختمانی، فاصله از خطوط انتقال برق، ایستگاههای سوخت رسانی، فاصله از مراکز پلیس و مراکز پزشکی و درمانی مورد بررسی قرار گرفتهاند. با استفاده از مدل فازی سوگنو، نقشههای فاکتور تهیه و سپس فازی سازی شدند. این نقشهها پس از وزن دهی و ترکیب، به نقشه نهایی آسیبپذیری تبدیل گردیدند. نتایج تحقیق نشان می دهد که استفاده از مدلهای فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) در تحلیل آسیبپذیری شهری، دق ت و کارایی باالتری را در پیشبینی مناطق پرخطر فراهم م یکند. این یافته ها می توانند به عنوان ابزاری موثر برای کاهش خسارات جانی و مالی در مواجهه با زلزلههای احتمالی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

زلزله ، آسیب پذیری ، فازی سازی ، مدل سوگنو ، مدیریت بحران ، سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS