الگوی ترکیب حجمی مدارس ابتدایی اقلیم گرم و خشک با رویکرد کنترل خیرگی

مدرسه به عنوان اولین فضای اجتماعی که انسان تجربه می کند، دارای اهمیت بسیاری است و برای ایجاد یک الگوی خوب، استفاده از نور طبیعی و بهینه، می تواند تاثیر بسیاری در طراحی این فضا داشته باشد. نور به عنوان یک عامل مهم در معماری همواره مورد توجه قرار دارد و در معماری کهن ایران نیز از آن برای بهره گیری از بازشوها و سایه بان ها استفاده شده است. این پژوهش به این موضوع می پردازد که با وجود شاخص های مهم در الگوی ترکیب حجمی و با توجه به اختلاف سطح، بتوان از آن پس از ایجاد فضاهای نیمه باز، می توان خیرگی نور را تا حد قابل توجهی کنترل کرد و در انتها با کار بردن این شاخص ها می توان به الگویی دست یافت که در طراحی مدارس اقلیم گرم و خشک کارایی دارد. در این پژوهش بر آنیم تا با روش توصیفی-تحلیلی، با استفاده از مصاحبه و پرسشنامه ای از متخصصان حوزه معماری، به بررسی تاثیر شاخص های الگوی ترکیب حجمی در کنترل خیرگی بپردازیم. نتایج به دست آمده نشان می دهد که استفاده از این شاخص ها، به طور چشمگیری خیرگی نور را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، اقلیم گرم و خشک ، الگوی ترکیب حجمی ، خیرگی