مطالعه تطبیقی معیارهای به کار رفته دررویکردهای طراحی مبتنی بر بستر طبیعت (نمونه مطالعاتی: باغ دولت آباد یزد)

طراحی بر بستر طبیعت سعی دارد تا با ادغام طبیعت در معماری الگوی زندگی افراد را متحول کند. امروزه با پدیدآمدن معماری های بیوفیلیک، بیونیک، بیومیمتیک، ارگانیک و پایدار می توان بستری نسبتا مناسب بر اساس طبیعت ها فراهم آورد. انسان نیاز ذاتی به طبیعت دارد و در بسیاری از شهرهای ایران مانند اصفهان و شیراز بناها و باغ های تاریخی را می توان دید که با ارزش های طبیعی کامال مشهود است. مصادیق این حقیقت در میان باغ های ایرانی نیز مثل باغ دولت آباد به چشم می خورد. با رشد تکنولوژی و فناوری در دهه های اخیر، زندگی انسان با دنیای مجازی بسیار پیوند خورده است که این موضوع می تواند باعث شود، سلامت روانی، اجتماعی و فرهنگی افراد تحت تاثیر قرار گیرد و دچار کمبود شود که خود به تنهایی قادر به رفع آن نمی باشد. معماری طبیعی در پی پیوند دوباره انسان با طبیعت است و این نوع معماری می تواند نقش بسیاری برای بازگشت به طبیعت و دوری از دنیای مطلق مجازی که تاثیرات منفی به دنبال دارد باشد. حال با این مسئله روبرو می شود که طراحی طبیعی فضاهای داخلی و بیرونی بناها چقدر می تواند تاثیر گذار باشد و چه معیارهایی از معماری طبیعی در طراحی باغ دولت آباد دیده شده است. هدف این مقاله تاثیر بکارگیری طراحی های مبتنی بر این رویکردها در طراحی باغ دولت آباد یزد و ارتباط آن با ابعاد وجودی انسان می باشد؟. پژوهش حاضر بازشناسی خصوصیت های باغ دولت آباد و تطبیق آن با اصول معماری طبیعی است. روش پژوهش از نوع کیفی و توصیفی - تحلیلی استفاده شده است. می توان گفت معماری طبیعی پدیده ای تازه بوجود آمده نیست بلکه در طول تاریخ در سبک های مختلفی از معماری خودش را نشان داده و بشر در دهه گذشته توانست بیشتر به آن بپردازد.

کلیدواژه ها:

مطالعه تطبیقی ، معماری طبیعی ، رویکردهای طراحی ، باغ دولت آباد