نقش کیفیت معماری مراکز درمانی بر سلامت روان کارکنان

مراکز مراقبت های بهداشتی به دلیل پیچیدگی و پویایی بالای خود، نیازمند محیط های فیزیکی مناسبی هستند که بتوانند رفاه بیماران و حمایت از کارکنان را تضمین کنند. این پژوهش به بررسی ویژگی های طراحی معماری و داخلی مراکز درمانی پرداخته و تاثیرات آن ها بر سلامت روان کارکنان را مورد مطالعه قرار داده است. ویژگی های طراحی معماری به عناصر ترمیمی، ارتباطات و چیدمان فضایی، ویژگی های طراحی، عناصر فضای کاری و ابعاد اتاق گروه بندی می شوند. عناصر ترمیمی شامل فضاهای استراحت، پنجره های رو به منظر، بالکن ها و فضاهای بیرونی هستند که به کاهش استرس و افزایش رضایت کارکنان کمک می کنند. در این میان چیدمان فضایی موثر تضمین کننده گردش کار کارآمد، دسترسی آسان به مناطق ضروری و حداقل جابجایی غیر ضروری می باشد. ویژگی های طراحی شامل انعطاف پذیری، قابلیت دسترسی و دید خوب از نظارت بیمار است که ادراک، کارایی و کارتیمی را بهبود می بخشد. عناصر فضای کاری و ابعاد اتاق نیز نقش مهمی در افزایش رضایت و کاهش استرس کارکنان دارند. طراحی داخلی نیز با ترکیب عناصر طبیعی، ارگونومی و راحتی، زیبایی شناسی و جذابیت بصری، جهت دهی و جهت یابی و ویژگی های محیطی مانند شنوایی محیطی، آسایش حرارتی، نورپردازی و کیفیت هوا و تهویه، به بهبود سلامت روان کارکنان کمک می کند. نتایج نشان می دهد که طراحی مدبرانه و دقیق مراکز درمانی به افزایش سلامت روان و رضایت کارکنان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، استرس ، معماری ، مراکز درمانی