تحلیل اثرمولفه های موسیقی سنتی بر طراحی مرکز موسیقیایی شهر نوشهر جهت دستیابی به افزایش سطح فرهنگی جوانان نوشهر

معماری و موسیقی دو عرصه ای هنری اند که توسط انسان خلق و در ک می شوند. موسیقی بیشتر در بعد زمان معنادار می شود و معماری در بعد مکان. گرچه مواد و مصالح خام این دو هنر از یکدیگر متفاوت اند اما در فضای ذهنی مشابه و توسط ابزار فکری خاص و مشابهی سازماندهی می شوند. مرکز موسیقی به عنوان نمونه موردمطالعه یکی از فضاهایی است که نحوه طراحی آن می تواند بر افزایش سطح فرهنگی جوانان موثر باشد. ازاین رو توجه به روحیات جوانان طراحی بهگونه ای باشد که با تجسم و تخیل قابل انتقال به نسل امروز بوده و باعث افزایش سطح فرهنگی جوانان منطقه گردد بر همین اساس پروژه حاضر با هدف تحلیل اثرمولفه های موسیقی سنتی بر طراحی مرکزموسیقیایی شهر نوشهر جهت دستیابی به افزایش سطح فرهنگی جوانان منطقه انجام شده است. روش تحقیق از نوع کاربردی و از لحاظ ماهیت و هدف توصیفی - تحلیلی است و روش جمع آوری داده ها اسنادی و پیمایشی است ابزار و جداول گردآوری داده ها در بخش اسنادی بهره گیری از مقالات مرتبط و در تجزیه و بخش پیمایش از روش مشاهده استفاده شده است. در تجزیه و تحلیل داده ها از روش کیفی و سنتز پژوهی استفاده گردیده. در این راستا، ابتدا به فرهنگ به عنوان عامل زیربنایی خلق اثر و سپس به فرایند ذهنیای که در مراحل آفرینش اثر هنری در ذهن هنرمند صورت می پذیرد پرداخته می شود. آنگاه خلاقیت در طراحی فضا به عنوان عامل پیوند معماری و موسیقی و نیز جهت دستیابی به افزایش سطح فرهنگی جوانان نوشهر بررسی و مورد استفاده قرار می گیرد سپس این اصول و مفاهیم که همان ابزارهای سازماندهی اثر هنری در عرصه تبدیل این هنرها به یکدیگر هستند معرفی می گردند. در نهایت نمونه هایی کاربردی از به کارگیری این ابزارها به عنوان شاهدی بر این مدعا ارائه می گردد که می توان، بنای معمارانه ای خلق کرد که حسی مشابه با موسیقی متناظرش شود؛ همچنین قطعه ی موسیقیایی آفرید که احساسی مشابه با بنای معماری متناظرش باشد.

کلیدواژه ها:

معماری ، موسیقی ، فرهنگ ، جوانان