بررسی تطبیقی مولفه های تاثیرگذار فرهنگ بومی بر میزان سرزندگی فضاهای فرهنگی-هنری

در دنیای امروز تاثیر مولفه های فرهنگ بومی از جمله مسائل قابل تامل در طراحی فضاهای فرهنگی-هنری شهر بوده و ضرورت پرداختن به این مسئله در طراحی ها امری اجتناب ناپذیر است. علیرغم معماری گذشته که بخشی از فرهنگ در آن نهفته و فرم معماری به عنوان بستری برای انتقال پیام فرهنگی بود. آنچه در این پژوهش مد نظر قرار گرفته، این مسئله است که مولفه های تاثیرگذار فرهنگ بومی و سرزندگی محیط در فضاهای فرهنگی-هنری کدامند؟ اگر اینگونه فرض کنیم که شهر مانند یک موجود زنده باشد پس به جهت ادامه زندگی به نشاط و سرزندگی نیازمند است. از نگاهی دیگر بومی گرایی نیز یکی از مهمترین مسائلی که انسان دائما با آن درگیر بوده و یکی از مولفه های مهم در ساخت و تولید فضاها می باشد. زوال معماری بومی منطقه به این معنا است که تجربیات گذشتگان در حال از بین رفتن و مهم تراز همه از بین رفتن آسایش و آرامش و کم شدن کیفیت زندگی انسان می باشد. معیار و اندازه سرزندگی بودن افراد در محیط زندگی کاملا تحت تاثیر این موضوع می باشد برای اینکه سرزندگی یکی از متغیرهای روانشناسی مثبت نگر بوده و با بهبود کیفیت زندگی مرتبط می باشد. روش تحقیق در این پژوهش از نوع تطبیقی است و جمع آوری اطلاعات در طول پروسه تحقیق، از طریق روش کتابخانه ای و سایر منابع بوده است و در نهایت تحلیل این اطلاعات بر روی موضوع مورد نظر انجام گرفته است. دستاوردهای این پژوهش، شناسایی مولفه های تاثیرگذار فرهنگ بومی و سرزندگی محیط در فضاهای فرهنگی-هنری در نمونه های موردی فرهنگسرای نیاوران و موزه هنرهای معاصر و مرکز فرهنگی ژان ماری تیبو را تبیین خواهد کرد و با نقد و تحلیل آنها، می توان به الگویی کاربردی دست یافت.

کلیدواژه ها:

فرهنگ بومی ، سرزندگی ، محیط ، مرکز فرهنگی-هنری