بررسی هندسه ی پنهان در معماری بناهای ایرانی

یکی از زیباترین ویژگی های هندسی بسیاری از بناهای تاریخی، وجود تناسبات طالیی در آن ها است. اما بسیاری از بناهای تاریخی موجود در کشورمان تاکنون به لحاظ این نوع از هندسه مورد بررسی دقیق قرار نگرفته اند، مطالعات نشان می دهد که در معماری سنتی ایران نیز از تناسبات مختلف نظیر تناسبات طالئی به صورت گسترده ای در طراحی پالن ها، مقاطع، الگوهای معماری استفاده شده است. چرا که معمار ایرانی همیشه بر زیبایی تاکید داشته و ایرانیان سعی کرده اند در ابعاد ساختمان تناسباتی را به کار گیرند که علاوه بر بهره گیری از هندسه و تناسبات زرین ایرانی، از اصول تناسبات طالئی فیبوناتچی نیز پیروی کند تا نهایتا بنایی ساخته شود که حاکی از روش های طراحی درست و مهندسی صحیح باشد. کاربرد تناسب ها به دلیل ایجاد زیبایی بصری در هنرهای تجسمی و معماری از اهمیت ویژه ای برخوردار است و تقریبا همه آثار هنری بر اساس نوعی تناسب به وجودآمده اند. این پژوهش با مطالعه در معماری، هندسه و تناسبات موجود، تالشی می باشد برای رمز گشایی اثر و پیدا کردن هدف و منظور واقعی خالق آن در پاسخ دهی به این فرضیه که اشراف معمار به علم هندسه و استفاده خالقانه از آن تبدیل مفهوم به فضا و فرم را در فرآیند طراحی تسهیل می کند و فرسایش مفهوم را در این روند به حداقل می رساند.

کلیدواژه ها:

تناسب طالیی ، عدد فیبو ناتچی ، معماری اسلامی ، هندسه پنهان ، معماری پایدار