شاخص های تاثیرگذار در طراحی فضاهای آموزشی انعطاف پذیر با رویکرد معماری پارامتریک

طراحی پارامتریک را در تعداد زیادی از متون علمی بر سر زبان ها جاری است و در نقاط مختلف جهان بر آن به شناسایی طراحی و به روز هنر طراحی می شود، با وجود این واقعیت که طراحی به کمک کامپیوتر و تاثیرات آن بر روی روش شناسی طراحی اخیرا توجه زیادی را هم در زمینه اکادمیک و هم حرفه ای به سوی خود جلب کرده است. نماده پردازی نرم افزارهای طراحی پارامتریک، ایده های جدیدی بسیار را هم در حال ارائه از معماری که می تواند فضاهای انعطاف پذیر ایجاد کند موضوعی است که در حال حاضر به آن پرداخته می شود. هدف این مقاله بررسی روش معماری پارامتریک و تاثیر آن بر طراحی فضاهای آموزشی از نوع سیستماتیک است که سعی دارد با استفاده از روش تحلیل و کیفی به بررسی معماری پارامتریک و ایجاد فضاهای آموزشی انعطاف پذیر بپردازد. معماری پارامتریک با ایجاد فضای آموزشی انعطاف پذیر مورد آزمون به روش تحلیل معادلات ساختاری نشان می دهد وجود فضاهای فعال معماری پارامتریک تاثیر مثبت و معنی داری بر ارتباط درون و بیرون فضاها و عملکردی بودن فضاها تاثیر مثبت دارد. این پژوهش فهم جدیدی از معماری پارامتریک به معماران و طراحان ارائه می دهد تا در طراحی فضاهای آموزشی به طور بهتری از روش های طراحی پارامتریک استفاده نماید.

کلیدواژه ها:

طراحی فضاهای آموزشی ، انعطاف پذیر ، معماری پارامتریک