مطالعه و بررسی معماری میان افزا در راستای درک رهنمودهای طراحی داخلی

خانه های تاریخی در فرآیند مدرن شدن شهرها دچار فقدان در کاربری شده اند. با توجه به درک ارزش بناهای تاریخی و اینکه این بناها میراث ما از گذشتگان هستند و در حال حاضر، نسل امروز باید در راستای حفظ آن ها برای نسل های بعدی بکوشد، لذا با رشد درک فرهنگی، معماران بر آن شدند تا از این بناها محافظت نمایند و با مرمت یا تغییر کاربری آن ها را حفظ کنند که در این خصوص لازم است الحاقاتی به بنا افزوده شود یا از آن کم شود که معماری میان افزا را مطرح می کند. هدف این پژوهش آن است که با نگاهی جدید بر بناهای میان افزا و کمک گرفتن از رویکردهای آن، و همچنین با استفاده از طرح تغییر عملکرد به حفظ بناهای تاریخی بپردازد. پژوهش حاضر داده های خود را با روش کتابخانه ای و میدانی فراهم کرده است و با بررسی قوانین و قواعد مربوط به بناهای میان افزا و همچنین بررسی نمونه های مطالعاتی، تلاش در ارائه طرحی با توجه به سایر شرایط همچون اقلیم، بستر طرح و تاثیرپذیری از مفاهیم نهفته در ساختار بناهای میان افزا داشته است. با استناد به نتایج به دست آمده از تحلیل ها و بررسی های گفته شده ابتدا به بررسی مزایای استفاده از زویکردهای میان افزا و سپس رهنمودهای طراحی مطرح خواهد شد.

کلیدواژه ها:

میان افزا ، رویکرد تداوم ، بافت تاریخی ، رهنمودهای طراحی