الگوبرداری از طبیعت در معماری

واژه بایونیک از ترکیب دو واژه بایولوژی به معنای زیست شناسی و تکنیک به معنای فن تشکیل شده است. اولین بار توسط جک اس استنبل سرگرد نیروی هوایی ارتش آمریکا در کشوری که به عنوان 'الگوهای زنده، کلیدی به سوی فن آوری های جدید' در سال ۱۹۶۰ مطرح گردید. همان طور که بر می آید، علم بایونیک به بررسی و مطالعه ساختارها و الگوهای موجود در طبیعت و استفاده از آنها در حل مشکلات بشری می پردازد. به عبارت دیگر معماری به کار بردن دانش به دست آمده از مکانیسم های زنده برای حل مشکلات فنی است. شناخت فرآیندهای الگوگیری از طبیعت در علم بایونیک (بایونیک قیاسی و بایونیک الهامی) می تواند روش های انتخاب الگوها و بهره گیری از اصول موجود در الگوهای انتخابی را امکان پذیر نماید. این علم در پی کم کردن و نه تقلید صرف طبیعت، بلکه هدف الگوبرداری صحیح از دانسته های برگرفته از طبیعت است. امروز هر سخن از تکنولوژی به میان می آید، تصویر همان دستاوردهای مهم تکنولوژی که پاسخگوی نیازهای اساسی برای انسان امروز و آینده است، می ذهن می آید. اگر کمی به منبع تکنولوژی دقت کنیم و پیش به منشا برخی پدیده ها می بریم، به اینکه مثلا هر پدیده صنعتی با ساختاری از کدام الگوی زنده طبیعت الهام گرفته شده است.

کلیدواژه ها:

الهام از طبیعت معماری بایونیک ، معماری بایونیک ، بایونیمتی