خلق فضاهای چندمنظوره از گذشته تا آینده: از داالنهای سنتی تا ماژولهای مدرن

این مقاله به بررسی تطبیقی مفاهیم و روش های طراحی فضایی در دوران اسلامی و پست مدرن می پردازد. هدف اصلی آن ارائه راهکارهای نوین برای خلق فضاهای پویا، انعطاف پذیر و چندمنظوره است. روش تحقیق شامل مراحل مطالعه مقدماتی، جمع آوری داده ها، تحلیل تطبیقی و تدوین راهکارهای نوین بوده است. نتایج نشان می دهند که در دوران اسلامی، دیوارهای باربر و فضاهای محصور با تاکید بر اصول فنی و ساختاری شکل می گرفتند، در حالی که در دوران پست مدرن، استفاده از مواد سبک تر و تکنیک های نوین ساخت و ساز، فضاهای باز و قابل تغییر را معرفی کرد. با این حال، طراحی مدرن و پست مدرن با چالش هایی همچون کاهش حریم خصوصی مواجه است. در این مقاله، راهکارهایی برای تعادل بین انعطاف پذیری و حفظ حریم خصوصی ارائه شده است. این تحقیق بر اهمیت ایجاد فضاهایی تاکید دارد که بتوانند به طور همزمان عملکردهای مختلف را در بر گیرند و تجربه ای یکپارچه و هماهنگ از فضا را به کاربران ارائه دهند. در نهایت، با بررسی انتقادات به طراحی مدرن و پست مدرنیسم، به اهمیت حفظ تعادل بین نوآوری و حریم خصوصی در طراحی فضایی معاصر پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

تولید فضایی ، طراحی فضایی ، طراحی داخلی معاصر ، شناسه های فضایی ، انعطاف پذیری