تدوین اصول طراحی غرفه ای ایران در اکسپوها با استفاده از رموز پنهان در نقوش فرش ایرانی

ایران نزدیک به دو قرن است که در سومین رویداد بزرگ جهان (اکسپو) شرکت می کند اما همچنان به دنبال تفهیم هویت پرافتخار خود به جهانیان است و نتوانسته یک هویت ملی پایدار و قدرتمند را در طراحی غرفه به نمایش بگذارد. در این پژوهش هنر طراحی فرش به عنوان هنر ملی و شناسنامه ی فرهنگی و تمدنی کشورمان با طراحی معماری همنوا شده و نظام فکری و ساختار عقالنی در پس این دو هنر را به صورت انتزاعی منعکس کرده و به زبان معماری ترجمه می کند. این امر کمک می کند تا ایران در جایگاه رفیع ایرانی بودنش در جهان ظاهر شود تا علاوه بر ارتقا جایگاه صادرات فرش به عنوان اولین صادرات غیر نفتی ما، طراحی غرفه ی ایران به کمک تفکر بصری مشترک بین فرش و معماری قابل زقابت با حضور کشورهای توسعه یافته باشد و نبود تکنولوژی لازم در طراحی را نسبت به دیگر کشورها پوشش دهد. پژوهش حاضر به روش کیفی و به شکل توصیفی-تحلیلی بحث های نظری در زمینه ی فرش ایرانی و تحلیل طرح های عملی در زمینه ی طراحی غرفه در صدد است تا به صورت تجریدی و انتزاعی تدوین کند. همنوایی این دو هنر سبب می شود تا دریچه ی جدیدی را برای بیان معانی تازه جهت رسیدن به معنای واحد و هم امیزی مرزهای هویت ایرانی گردد.

کلیدواژه ها:

اصول طراحی غرفه ، رموز پنهان در فرش ، نقوش فرش ، قالی ایران