ارزیابی جایگاه آموزش مشارکتی در رشته معماری برای ارتقای ارتباط دانشگاه و بازار کار (نمونه مورد مطالعه دانشگاه شهید مفتح همدان)

ارتباط ضعیف دانشگاه ها و بازارکار همواره یکی از مباحث چالش برانگیز بوده است. در این پژوهش ارزیابی جایگاه آموزش مشارکتی در رشته معماری و نقش آن در تقویت ارتباط بین دانشگاه و بازار کار است. هدف اصلی تحقیق ارتباط آموزش و کار حرفه ای معماری و در جهت پاسخ به این سوال که «چگونه می توان با تغییر متد آموزشی ارتباط موثری بین دانشگاه و بازار کار برقرار کرد؟» است. روش تحقیق در این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که در گام گردآوری داده ها از روش پیمایشی و ارزیابی بر پایه پرسشنامه بهره گیری شد. نتایج تحقیق نشان می دهد که استفاده از آموزش مشارکتی می تواند شکاف موجود بین آموزش های دانشگاهی و نیازهای حرفه ای بازار کار را کاهش دهد. این روش آموزشی، که بر همکاری گروهی و مشارکت فعال دانشجویان تاکید دارد، نه تنها مهارت های عملی و حرفه ای دانشجویان را بهبود می بخشد بلکه خلاقیت و توانایی حل مسئله آن ها را نیز تقویت می کند. با اجرای این روش، دانشجویان معماری می توانند به طور موثرتری برای ورود به بازار کار آماده شوند و به عنوان معماران خالق و کارآفرین وارد جامعه حرفه ای شوند.

کلیدواژه ها:

آموزش مشارکتی ، دانشگاه ، بازار کار ، تقویت ارتباط