تبیین و بررسی چگونگی استفاده از فضاهای ارتباطی به عنوان بخشی از فضای آموزشی

یکی از ویژگی های عامل و نیاز اکثر آموزان موثر است که دانش یادگیری ندیدر فرآیند عوامل د. نامروز باش آموزش یازهاین پاسخگو توانندیدارند، نم کنواختی یهابر کلاس دیتاک یمیمدارس قد یمعمار. الگوباشد طیمتحول و همانگ با شرادیبا زیمدارس ن آموزان، معمار دانش آموزش یهااستیشده در س جادیبا توجه به تحولات ا تواندیم یطیمح ویژگیو توجه به و افتدیمعاصر شوند. امروزه آموزش فقط در محدوده کلاس درس اتفاق نم آموزش و با کرد رییتغ زیاست کالبد مدارس ن علت ضرور نی آموزان داشته باشد. به همدانش یادگیریدر یادیز اریبس ریتاث و مدارس همچنان شودیموضوع توجه م نیکمتر به ا ران، یاز مدارس ن یاریدر بساما معاصر هماهنگ شود. آموزش یازهاین یاز کلاس به فضاها موزشگسترش آ یچگونگ یپژوهش، بررس نیاهدف از. شوندیساخته م یمیقد یالگوبر اساس باشدیدر مدارس م یارتباط. در این تحقیق از روشهای تحقیق کیفی و کمی و همچنین از روش تحقیق مقایسهای و تحلیلی بهرهبرده شده است. با توجه به نتایج حاصل از بررسی و تحلیل نمونههای موردی در خارج ایران، مشاهده میشود با طراحی خالقانه، متنوع و انعطافپذیر، فضاهای ارتباطی میتوانند شرایط و محیطهای جذابی را برای آموزش و یادگیری دانش آموزان ایجاد کنند. تنوع در فضای آموزشی، عامل بسیار مهم و موثری به عنوان محرک خلاقیت دانش آموزان و اشتیاق به یادگیری محسوب میشود و همچنین شرایطی را برای انجام فعالیتهای فردی، گروهی و تعاملات بیشتر دانش آموزان، فراهم میکنند. در اکثر مدارس ایران، با وجود داشتن فضاهای ارتباطی بزرگ و مناسب، غالبا هیچگونه استفاده آموزشی از این فضاها نمیشود و صرفا به عنوان ارتباطدهنده بین فضاها به کار میروند. در طراحی فضاهای آموزشی، میتوان با ایجاد استودیوهای یادگیری، فضاهای چند منظوره، طراحی مناسب راهروها، استفاده از مبلمان انعطافپذیر و ایجاد فضاهایی جهت تعامل و انجام فعالیتهای فردی و گروهی، هم در فضا صرفهجویی کرد و هم تنوع فضایی در فضاهای آموزشی ایجاد کرد.

کلیدواژه ها:

فضاهای خالق ، فضای آموزشی ، فضای ارتباطی ، فضای اجتماعی ، یادگیری مشارکتی