توجه به شاخصهای گردشگری صنعت و هنر سفال اللجین در معماری و شهرسازی توریست پذیر

کشورهای فراوانی در سال های اخیر رویکردهای درآمدی اقتصادی خود را مبتنی بر گردشگری و موضوعات وابسته به آن نموده اند. از آنجایی که چنین حوزه ای به صورت پایدار می تواند اثرات مطلوبی در شاکله مدیریت و اقتصادی کشورها داشته باشد و حتی مبانی فرهنگی و تاریخی کشورها را تبلیغ نماید، این موضوع بسیار تاکید شده است. از حوزه های بسیار مرتبط با چنین مبحثی دانش معماری و روند طراحی معماری است. طراحی فضاهای معماری که بتوانند با دارا بودن شاخصه های خاص و مرتبط با حوزه و منطقه مورد نظر بتواند علاوه بر درآمدهای اقتصادی، ترویجی بر فرهنگ و هنر منطقه داشته باشد. این مسئله و چالش در این حوزه وجود دارد که کشوری چون ایران که در خصوص پتانسیل های گردشگری چون مبانی تاریخی و هویتی، موضوعات فرهنگی و هنری، مبانی طبیعی و بومی و همچنین ساختارهای مذهبی دارای ویژگی های خاص و بدون تکراری در جهان است دارای پایین ترین مبانی گردشگری در این حوزه می باشد. در این خصوص شهر اللجین به عنوان پایتخت هنر و صنعت سفال از نمونه های بسیار با اهمیت در این خصوص است. موضوع بسترهای موجود در امور معماری و شهرسازی یکی از با اهمیت ترین چالش هایی است که در این خصوص مطرح می شود. در خصوص حضور گردشگران به صورت داخلی و خارجی بسترهای اقامتی، فرهنگی و تفریحی و طبیعی باید وجود داشته باشد که معماری و شهرسازی گردشگرپذیر در این خصوص باید پاسخگو باشند. براین اساس این سوال مطرح می شود که شاخصه های اساسی گردشگری صنعت و هنر سفال شهر اللجین در حوزه تخصصی معماری و شهرسازی جهت حضور توریست داخلی و خارجی چه مواردی هستند؟ پژوهش حاضر با ساختار کیفی و با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی مبانی معماری گردشگرپذیر را مورد تحلیل قرار داده است. توجه به مبانی تاریخی منطقه، طبیعت و بوم منطقه، فرهنگ و هنر منطقه و همچنین مبانی فناوری و تکنولوژی از یافته های پژوهش حاضر هستند.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، اللجین ، معماری بومی ، اکوتوریسم ، هنر سفالگری