مقایسه تطبیق ی نور و رنگ در مساجد جامع در ۴ دوره تاریخی (سلجوقی- ایلخانی - تیموری - صفوی)

قلب معمار ی اسلامی، مساجد هستند. در مساجد ایران ی- اسلامی همه عناصر در خدمت روح و عملکرد مسجد هستند. نور و رنگ از مهم تر ین عناصر معمار ی در مساجد ایران ی است و اساسا نور و رنگ در فرهنگ ایران ی، چه قبل از اسلام و چه بعد از ظهور اسلام، نقش مهم ی دارد. در هنر و معمار ی اسلامی، هنرمند مسلمان نور و رنگ را به عنوان تمث یل ی از وجود اله ی به کار می گیرد. در حرکت از ا یده ها ی انتزاع ی، شامل جهان ب ین ی سی ر و سلوک عارفانه در حکمت معمار ی ایران ی- اسلامی، در طراح ی فضا، استفاده از دو همنش ین ی بی بدل یل نور و رنگ در معمار ی مساجد، برا ی ای جاد و القا ی فضا ی معنو ی و روحان ی در این بناها ب هکار گرفته شده است. پرسش اصل ی پژوهش آن است که آیا فلسفه حاکم بر دوران، بر معمار ی مساجد زمانه خویش از حیث ورود نور و رنگ تاث یر داشته است؟ و اگر چنین بوده این تاث یر در کالبد بناها ی آن دوران چگونه بوده است؟ پژوهش حاضر، با استفاده از روش توص یف ی و تحل یلی و با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای، در پی واکاو ی مبانی حکمی نور و رنگ در مساجد جامع از ابتدای دوره سلجوقی تا پایان صفوی می باشد. مطالعه تطبیق ی مساجد این دوره های تاریخی می تواند مشخص کننده میزان تاثیرپذیری آنها از انگاره های فکر ی و فرهنگ ی را یج در هر دوره تاریخی و نمود آن از طریق دو عنصر نور و رنگ باشد.

کلیدواژه ها:

نور ، رنگ ، سی ر حکمت ، مساجد جامع ، دوره های تاریخی