بررسی ارتباط بین کالبد معماری خانه های کویری و شرایط اکولوژیک منطقه

رابطه میان انسان و طبیعت همواره از دیرباز مورد توجه بوده است و گاه با معماری امتزاج یافته و موجب شکلگیری عناصر مختلف در معماری شده است. یکی از موارد مهم در توجه به معماری یک بنا، نحوه تاثیرپذیری الگوی ساخت آن از طبیعت و محیط پیرامونش می باشد. خانه های حاشیه کویر به جهت اقلیم خاص مناطق کویری و بوم متفاوت منطقه نسبت به سایر مناطق ایران، دارای الگوی اکولوژیکی مشخصی در ساخت و معماری هستند. بدان معنا که طبیعت و خانه در تعاملی دو جانبه با یکدیگر قرار دارند. این پژوهش با هدف بررسی اکولوژیکی خانه های حاشیه کویر و نحوه تاثیرگذاری بوم منطقه بر معماری این خانه ها نگارش یافته است. جمع آوری اطلاعات در این جستار، به روش کتابخانه ای و اسنادی بوده و روش تحقیق مورد استفاده تحلیلی-توصیفی می باشد. نتایج پژوهش حاضر بیانگر آن است که؛ خانه های حاشیه کویر ایران، به جهت اقلیم گرم و خشک ناحیه کویری، و در جهت مهندسی بومی و معیارهای اکولوژیکی، نیازمند خنکی و رطوبت، جهت آسایش ساکنین آن بوده اند. لذا از عناصری همچون حیاط مرکزی، بادگیر، در و پنجره های ارسی، حوض خانه، گودال باغچه، ایوان و ... در معماری این خانه ها استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، اکولوژی ، خانه های کویری ، طبیعت ، عناصر معماری ، معماری بومی