طراحی موزه هنرهای معاصر ارومیه با رویکرد فرم گرایی

فرآیند طراحی و مدل سازی براساس فرم گرایی، بر خلاقیت و قدرت ذهن طراح افزایش می یابد و باعث می شود که ذهن طراح، پویاتر و دقیق تر از قبل عمل کند و آرشیو ذهنی معمار را در رابطه با تعدد و تنوع ایده ها و ساختارهای معماری افزایش دهد. هدف از نگارش این پژوهش، تبیین و شناسایی زیبایی های بصری در فرم های معماری موزه هنرهای معاصر به واسطه فرم گرایی براساس روش های نوین در طراحی معماری است. بنابراین سعی در یافتن روش ها و ابزارهایی دارد که بتواند خلاقیت را در طراحی موزه هنرهای معاصر بالا برده و همچنین نیازهای اساسی طرح را پاسخگو باشد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی است که به روش توصیفی-تحلیل صورت می پذیرد. روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای، میدانی، مشاهده، فیش برداری و... انجام می شود. طراحی موزه های هنری، به دلیل مسائل خاص و پیچیده ای که در طراحی خود دارد، نیازمند بررسی متغیرهای بسیاری است. بررسی بر هم کنش این پارامترها و یافتن رابطه بهینه آنها با یکدیگر، فرم مناسب و نهایی را عرضه می کند. بدون پرداختن به چگونگی استفاده از کامپیوتر و ظرفیت های آن پیمودن این مسیر بسیار دشوارتر و در مواردی غیرممکن می گردد. از همین رو است که نیاز به بهره گیری از قابلیت های مطلوب این روند، واضح تر می گردد.

کلیدواژه ها:

هنر ، هنر معاصر ، موزه ، موزه هنرهای معاصر ، شهر ارومیه ، فرم گرایی