بررسی عملکرد نور روز در طراحی کتابخانه های عمومی، جهت دستیابی به آسایش بصری و حرارتی در شهر همدان

یکی از اولیت های اصلی در طراحی ساختمان، بهینه سازی مصرف انرژی است. بهره گیری از نور طبیعی در معماری بناها، راهکاری موثر برای کاهش مصرف انرژی است. اگرچه استفاده از نور طبیعی مزایای زیادی در صرفه جویی در انرژی و سلامت جسمی و روحی کاربران دارد، ولی طراحی نادرست آن باعث ایجاد خیرگی می گردد که بر آسایش بصری افراد تاثیر می گذارد. همچنین ورود نور روز بیش از حد، حرارت و گرمای ناشی از تابش خورشید را در فضاهای داخلی افزایش داده و آسایش حرارتی کاربران را مختل می کند. در نتیجه، کیفیت روشنایی و سطح آسایش ساکنان، نقش اساسی در ارتقاء کارایی به خصوص در فضاهایی که فعالیت های بصری طولانی مدتی چون خواندن و نوشتن در آنها رخ می دهد، دارد. علاوه بر آن، ناکافی بودن طراحی مطلوب روشنایی در بسیاری از ساختمان های کشور، ضرورت توجه به این موضوع را دوچندان کرده است. این مطالعه به ارائه الگویی جامع برای طراحی کتابخانه با تاکید بر حداکثر بهره گیری از نور طبیعی و بهبود آسایش حرارتی در فضای داخل می پردازد. در این راستا، روش های مختلف طراحی روشنایی با در نظر گرفتن عواملی چون موقعیت و جهت گیری ساختمان در سایت، فرم بنا، مسیرهای ورود نور و سیستم های کنترل و انتقال نور روز که برای افزایش طول زمان استفاده از نور روز طراحی شده اند، مورد بررسی قرار گرفته اند. الگوی ارائه شده در این مقاله، راهنمایی جامع و کاربردی برای معماران و طراحان در زمینه طراحی روشنایی کتابخانه ها با تاکید بر بهره گیری از نور طبیعی به شمار می رود. با استفاده از این الگو، می توان ضمن ارتقاء کیفیت نور، آسایش بصری و حرارتی کاربران، مصرف انرژی را به طور قابل توجهی کاهش داد.

کلیدواژه ها:

نور روز ، آسایش بصری ، آسایش حرارتی ، طراحی کتابخانه ، شهر همدان