فرهنگ و جا به جایی جمعیتی با تاکید بر روندهای مهاجرتی در ایران و کشورهای همسایه آن

هدف اصلی مقاله بازشناسی رابطه فرهنگ و جابجایی های جمعیتی با تآکید بر روندهای مهاجرتی در ایران و کشورهای همسایه آن در دهه اول قرن بیست ویکم است. سوال اصلی این است آیا کشورهای که دارای تجربه تاریخی و فرهنگی متفاوت می باشند، سطح و روند مهاجرتی مشابهی دارند؟ این مقاله درصدد است تا نظریه فرهنگی همل را دراین زمینه مورد سنجش قرار دهد. روش پژوهش اسنادی- تحلیلی بوده و از نوع تحقیقات کاربردی است. برای اندازه گیری شاخص فرهنگ از داده های مربوط به شاخص آموزش گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد برای سال ۲۰۱۰ و برای سنجش شاخص جابجایی های جمعیتی، از آمار بازنگری شده بخش جمعیت سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۸ و بانک جهانی در فاصله سالهای ۱۹۹۰ تا  ۲۰۱۰ استفاده شده است. نتایج مطالعه نشان می دهد با وجود مشابهت های فرهنگی و آداب و رسوم مشترک در بین کشورهای همسایه ایران، سطح و روند مهاجرت درآنها متفاوت بوده است. این سطوح نا هماهنگ مهاجرتی بیشتر بستگی به شرایط اقتصادی و سیاسی حاکم بر جوامع دارد. این مطالعه، نظریه فرهنگی همل را  برای کشورهای  همسایه ایران که سطح توسعه انسانی یکسانی دارند، تایید می کند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، جابجایی های جمعیتی ، توسعه انسانی ، توسعه فرهنگی وتوزیع منطقه ای