تبیین عوامل موثر بر اشتغال مجدد بازنشستگان تامین اجتماعی

این مقاله عوامل موثر بر اشتغال مجدد بازنشستگان تحت پوشش سازمان تامین اجتماعی را با استفاده از روش تحقیق میدانی در شهر تهران مورد بررسی قرار میدهد. با بهره گیری از ادبیات مربوطه، فرض شده که اشتغال مجدد بازنشستگان با متغیرهایی چون مشکلات اقتصادی، عادت به کار ارزش و تقدس کار و کارکرد هویت بخشی ،آن، نیاز سه سطحی پیوند اجتماعی احتیاجات اساسی و موفقیت با خودشکوفایی، عدم وجود آلترناتیوهای فرهنگی و تفریحی و ویژگی های زمینه ای در ارتباط باشد. یافته ها نشان داد که اکثریت پاسخگویان مشکلات اقتصادی خود علاقه به کار ارزش بالنفسه کار نقش کار در افزایش ارتباطات اجتماعی و دسترسی به امکانات تفریحی و فرهنگی را در مقایسه با نقش کار در افزایش احترام اجتماعی و خودشکوفایی با اهمیت توصیف کردند. تحلیل روابط دو متغیره بین متغیرهای مستقل با متغیر وابسته از طریق آزمونهای پیوستگی مشخص ساخت که به استثنای متغیرهای عادت به کار نوع شغل قبل از تقاعد، سطح تحصیلات و خودشکوفایی بقیه متغیرهای مستقل رابطه معناداری را با متغیر وابسته به دست آوردند هرچند این رابطه غالبا به لحاظ شدت در سطح متوسط و پایین بوده است. ولی تحلیل رابطه کل متغیرهای مستقل با متغیر وابسته با استفاده از تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان داد که تنها سه متغیر شامل مشکلات اقتصادی»، «سن» و «دسترسی به امکانات تفریحی با متغیر اشتغال مجدد پاسخگویان ارتباط معناداری را نشان میدهند. با توجه به نتیجه تحلیل دادهها استدلال میشود در حالی پاسخگویان نقش غالب متغیرهای مورد تاکید در ادبیات در اشتغال و تداوم آن تایید میکنند ولی به طور اخص سه متغیر اخیر در اشتغال مجدد خود مهمتر تلقی میکنند

کلیدواژه ها:

بازنشستگی ، اشتغال ، کار مجدد ، تامین اجتماعی ، رفاه اجتماعی